“Eee, kim başlamak ister?” dedi hoca. Gözlüğünü burnunun ucuna kaydırmıştı. Sesi yumuşaktı, eleştiri yapmadan önce hikayenin hakkını vermek ister gibiydi. En arkadaki adam söze girdi. “Bence bu… şey değil.” Biraz…
Kısa Hikaye … Bir bahar günü, havada ılık bir rüzgar esiyor. Bozkırın ortasındaki taştan bir tapınağın önünde durmuş halde, derin bir iç geçirerek gökyüzüne bakıyor. Her yer bozkır rengi, giysiler bile.…
Olympus hiçbir Tanrı ya da Tanrıça için kolay bir yer sayılmazdı. Mesela burada bir Tanrıça’nın yeterince güzel olmaması, sonsuz yaşamı boyunca onun işlerini zorlaştırabilirdi. Diğer taraftan çok güzel olması daha…
Burada herşey daha farklıydı, herşey daha parlak. İnsanlar gülümsüyordu bir kere. Hem de ışıl ışıl, gözlerinin içi gülerek. Tuhaf bir sessizlik vardı ama olsun. Bu sayede kendi sesini rahatlıkla duyurabileceğini…